ŞİİRLER
ADINI KOYDUM
Çat kapı bunalıyorum,
Köşe başı ağlıyorum ister istemez,
Emekleyerek öğreniyorum her şeyi,
Kulağım duymuyor yüksek sesi,
Savaşa giriyorum silahsız,
Anlamsız zaferler yitiriyorum,
Cephe başı şehit oluyorum,
Kan döküyorum kelimelere...
Aynı selamla başlıyorum her güne,
Diyorum ki,
Her kapının anahtarı sensin,
İsyan ediyorum,
Her çerçevenin manzarası sensin...
O eski hançerden,
Yine o eski sözler,
Hayatımı bir düzene kurdum,
Adını sen diye koydum...
“Nisan 2002”<< Geri
| Ileri >>